მთავარი ინტერვიუ ამერიკელებისა და ივანიშვილის ფარული მოლაპარაკებები

ამერიკელებისა და ივანიშვილის ფარული მოლაპარაკებები

1247
0
გაზიარება

90-იანი წლებიდან მოყოლებული ქართული პოლიტიკის მთავარი აქილევსის ქუსლი მართლმსაჯულებაა, ანუ ლამის 30 წელია, ადამიანებს უსამართლობის განცდა აქვთ და იციან, რომ საქართველოში სამართალი პურს ვერ სჭამს. ამიტომაც, ყველა პოლიტიკური ძალა ელექტორატის გულის მოგებას ამ თემით ცდილობს და ხალხს ჰპირდება, რომ თუ ხელისუფლებაში მოვა, სამართლიან სასამართლოს შექმნის. ასე იყო მაშინ, როცა „ნაციონალური მოძრაობა“ „ვარდების რევოლუციას“ აწყობდა და იგივე ნარატივით მოქმედებდა „ქართული ოცნება“ 2012 წლის საარჩევნო კამპანიის დროს, თუმცა ეს დაპირება დაპირებად არის დარჩენილი. უფრო მეტიც, „ოცნების“ ჩამოშლის საბაბი უსამართლო მართლმსაჯულება, ესე იგი, ის სისტემა გახდა, რომლის ერთ-ერთ მთავარ შემქმნელადაც გიგა ბოკერია ითვლება.

იურისტი და პოლიტიკოსი ვალერი გელბახიანი „ქრონიკა+“-სთან იმ ამბებს ექსკლუზიურად იხსენებს, თუ როგორ მოიპოვა გიგა ბოკერიამ სასამართლო კორპუსზე გავლენა და როგორ მოარგო კანონები თავის პოლიტიკურ გეგმებს.
ამავე ინტერვიუში ბატონი ვალერი დღევანდელ პროცესებსაც ეხება და ერთ რიტორიკულ კითხვას სვამს, ანუ აინტერსებს, თუ არა „ოცნებასთან“ პოლიტიკური გარიგება, როგორ მოხდა, რომ გიგა ბოკერია, რომელიც 2013 წელს, „ოცნებამ“ უშიშროების საბჭოდან 40 მილიონის გაფლანგვაში ამხილა, პასუხისმგებლობის გარეშე დარჩა?

მაშ, ასე: „ქრონიკა+“ ყოფილი დეპუტატის სკანდალურ მონათხრობს წარმოგიდგენთ და წინამდებარე ინტერვიუდან იმის შესახებაც შეიტყობთ, თუ რა ულტიმატუმს უყენებს ივანიშვილი ამერიკელებს:

_ ბატონო ვალერი, გადაჭარბებული არ იქნება, თუ ვიტყვი, რომ წლევანდელი გაზაფხული პოლიტიკურად ზომაზე ცხელი აღმოჩნდა.
_ მხედველობაში შუალედური არჩევნები გაქვთ?
_ დიახ. ამასთან, ამ დღეებში „რუსთავი 2“-ის დაკვეთით, კომპანია „იპსოსის“ მიერ ჩატარებული კვლევის შედეგებიც გასაჯაროვდა, რომლის თანახმადაც, იმ ბრძენ კაცს, თურმე, მოსახლოების ჭარბი ნდობა აღარ აქვს. ამავე კვლევით, მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობა იმედოვნებს, რომ 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ოპოზიცია გაიმარჯვებს. ყველაფერი ეს პოლიტიკურ ტემპერატურას ხომ მაღლა სწევს?
_ „ქართულმა ოცნებამ“ ეს კვლევა მარჩიელობად შეაფასა, თუმცა თავის დროზე, როცა საუბარი სასამართლოს რეიტინგზე იყო, ორგანიზაციას, რომელმაც ეს კვლევა ჩაატარა, ბიძინა ივანიშვილი ენდობოდა. ყოველ შემთხვევაში, მაშინ თქვა, ეს ფრანგული კომპანია მსოფლიოს სამეულში შედის და მას ვენდობიო. მოკლედ, მაშინ დასჭირდა და ამ კომპანიას ნდობა გამოუცხადა, მაგრამ რადგან ახლა კვლევის შედეგები არ მოეწონათ, ივანიშვილის თანაგუნდელები ამბობენ, რა კვლევა, ყველაფერი მოგონილიაო.
_ ეს მეტყველებს, რომ „ოცნება“ პოლიტიკურ აგონიაშია თუ კომაში?
_ ერთადერთი, რაც „ოცნებას“ დარჩა, ეს ძალაა. სხვა რესურსი მას არ გააჩნია. ამიტომ, დღეს ოპოზიციის წინააღმდეგ „ქართული ოცნება“, როგორც პოლიტიკური პარტია კი არა, არამედ, როგორც საქართველოს ხელისუფლება გამოდის თავისი ყველა სტრუქტურით. ეს ძალიან საშიში ნიშნის მატარებელი მოვლენაა.
_ რატომ?
_ ეს სამოქალაქო დაპირისპირების ნიშნებს ატარებს, რადგან პოლიტიკურ პროცესებში პოლიტიკური სუბიექტები კი არა, ხელისუფლება მონაწილეობს. ავიღოთ, მაგალითად, ზუგდიდის მერის შუალედური არჩევნები _ იქ სუსსა და შსს-ს რა უნდოდათ? აი, ეს არის ნიშანი, რომ შუალედურ არჩევნებში „ქართული ოცნება“ კი არა, არამედ, როგორც გითხარით, ხელისუფლება მონაწილეობდა!
_ შესაბამისად, 19 მაისი შემდეგ პოლიტიკურ პროცესებს განსაზღვრავს, არა?
_ აი, ნახეთ, რა ხდება: მეც, როგორც მოქალაქე, ვფიქრობ, რომ როცა ხელისუფლება გებრძვის და არა _ მმართველი პარტია პოლიტიკური წესებითა და კონკურენციით, ამ დროს კანონი კი არა, უკვე ძალადობა ბატონობს. შესაბამისად, ასეთ დროს საარჩევნო პროცედურების ადგილი აღარ არის.
ურცხვად გამოდიან და ამბობენ, აბა, კანონის დარღვევა სად ნახეთო. არადა, არსებობს ეუთოს დასკვნა. ამას გარდა, კვლევებიც არსებობს, მაგრამ „ოცნება“ ყველაფერს იგნორირებას უკეთებს, მე ვარ და ჩემი ნაბადი, როგორც მინდა, ისე მოვიქცევი და რასაც მინდა, იმას დავწერ, თქვენ ვინ გეკითხებათო. ეს სამოქალაქო საზოგადოება არ არის და აქ დემოკრატიულ ნიშნებზე საუბარიც უკვე ძალიან ზედმეტია!
სამწუხაროა, რომ ყველაფერი ეს ჩვენს თვალწინ ხდება და ისიც სამწუხაროა, რომ ხელისუფლება ურცხვად იტყუება, ურცხვად სახეში გვაფურთხებს და კამერების წინაც ურცხვად კეკლუცობს. სინამდვილეში კი, სათავეს საზიზღარ კანონდარღვევებს უდებს. წარმოიდგინეთ, ჟურნალისტს თავს დაესხნენ, სცემეს და პასუხისგებაში ისევ ჟურნალისტი მისცეს. ამაზე მეტი მარაზმი რაღა შეიძლება იყოს?
_ „ოდიშის“ ჟურნალისტისთვის ბრალის წაყენება, მართლაც, მოულოდნელი იყო. ისე, ბატონო ვალერი, თქვენ არ ვიცი, პირადად მე კი, ამ პროცესების შემხედვარეს „ვარდების რევოლუციის“ წინაპერიოდი მახსენდება _ შევარდნაძის ხელისუფლებასაც, „ოცნების“ მსგავსად, ცა ქუდად აღარ მიაჩნდა და დედამიწა _ ქალამნად.
_ „ვარდების რევოლუცია“ შემთხვევითი რევოლუცია იყო.
_ რას გულისხმობთ?
_ მაშინ მოსახლეობა ამისთვის მზად არ იყო. ახლა კი საზოგადოებაში უკვე დიდი სამზადისია, რადგან ხალხი ხვდება, რომ კანონით რამის გადაწყვეტა არ შეიძლება და ამიტომ, ძალა უნდა აჩვენო. ხელისუფლება მოედანზე გეპატიჟება, მოდი შენც და ძალები მოვსინჯოთო. იმის ნაცვლად, რომ პოლიტიკური სტაბილურობისთვის ყველა პირობას ქმნიდეს, ხელისუფლება დაპირისპირებაში გითრევს და გინდა თუ არა, ამ დაპირისპირებაში აღმოჩნდები!
_ ბატონი ვალერი, წეღან სასამართლო ახსენეთ. მარტო დღევანდელი კი არა, ყოფილი ხელისუფლებისთვისაც აქილევსის ქუსლი სწორედ სასამართლო სისტემა იყო. თუ არ ვცდები, თავის დროზე მიხეილ სააკაშვილმა სასამართლოს რეფორმირება თქვენ დაგავალათ თუ გთხოვათ, თუმცა შემდეგ, ამ პროცესში გიგა ბოკერია ჩაერია და ყველაფერი თავდაყირა დადგა. ასე იყო?
_ დიახ, ასე იყო _ შეთანხმებულები ვიყავით, რომ ეს რეფორმა მე უნდა გამეკეთებინა, მაგრამ ბოკერიამ ყველაფერი ჩაშალა. ჩვენს შორის კონფლიქტი მოხდა და ამის გამო ერთმანეთს დავცილდით.
_ მოდით, ყველაფერ ამაზე უფრო დეტალურად გვიამბეთ
_ ეს ამბები 2005 წელს ხდებოდა. მაშინ ორი რეფორმის ინიცირება გავაკეთე. ერთი ე.წ. პოლიტიკურ-კონსტიტუციური რეფორმა იყო, რომლის თანახმადაც, საქართველოს პარლამენტი ორპალატიანი უნდა გამხდარიყო. ამისთვის ვითხოვდი, რომ ორპალატიანი პარლამენტის შექმნის თაობაზე კონსტიტუციური კანონი მიგვეღო, ანუ ქვედა პალატა პროპორციული წესით არჩეულიყო, სენატი კი _ მაჟორიტარული. ამით იმ დემოკრატიული წონასწორობის ბალანსი შეიქმნებოდა, რასაც იგივე ევროპული ქვეყნები კარგად და ეფექტურად ანხორციელებენ.
სხვათა შორის ყველაფერ ამაში სააკაშვილი მეთანხმებოდა.
_ ყველაფერ ამაზე მიშასთნ საუბარი ერთი-ერთზე გქონდათ თუ კანონპროექტი დაწერეთ და განსახილველად პარლამენტს წარუდგინეთ?
_ სააკაშვილი პარლამენტის სხდომაზე გამოვიდა და ამ რეფორმის განხორციელება ოფიციალურად დამავალა, პროექტი დაჩქარებულ ვადებში წარმოადგინეთო.
_ ამ დროს სააკაშვილი უკვე პრეზიდენტი იყო?
_ დიახ, ოფიციალურად დამავალა, რომ კანონპროექტი დამეწერა. დავწერე, რა თქმა უნდა, ყველა დეპუტატს ხელი მოვაწერინე _ ამის შესახებ განცხადება სააკაშვილს ჰქონდა გაკეთებული და უარს ვინ იტყოდა? დეპუტატებისგან ხელმოწერილი ეს კანონპროექტი პრეზიდენტს წარვუდგინე, რათა პარლამენტში მისი ინიციატივით შემოსულიყო და განხილვა დაჩქარებული წესით მომხდარიყო. სამწუხაროდ, ამ პროექტმა დაიძინა.
_ რას ნიშნავს, „დაიძინა“?
_ სააკაშვილმა პარლამენტში არ შემოიტანა.
_ არ დაინტერესდით, სააკაშვილმა თქვენს მიერ დაწერილი კანონპროექტი პარლამენტში რატომ არ შემოიტანა?
_ ცხადია, მივაკითხე და ვკითხე, პარლამენტის სხდომაზე, რომელსაც დიპლომატიური კორპუსისა და მთავრობის წევრები ესწრებოდნენ, დამავალეთ, რომ ეს კანონპროექტი დამეწერა და რა ხდება-მეთქი.
_ რა გიპასუხათ?
_ ავტონომიებთან მიმართებაში სხვა გეგმები მაქვს და, უბრალოდ, მინდა, ვადები გადავწიო, ანუ ეს რეფორმა ამის შემდეგ დავიწყოთო. მე რა ვიცოდი, რომ მის გეგმაში ომი შედიოდა?
_ ამ დროს ე.წ. აჭარის რევოლუცია ჯერ არ იყო მომხდარი?
_ კი, მომხდარი იყო. სააკაშვილს მხედველობაში აფხაზეთი და სამაჩაბლო ჰქონდა.
_ იმხანად გიგა ბოკერია დეპუტატი იყო, არა?
_ ბოკერია საპარლამენტო უმრავლესობის თავმჯდომარე იყო და სააკაშვილის სახელით პარლამენტს მართავდა! აჭარის დეპუტატთა კორპუსის გაუქმების თაობაზე პროექტი რომ შემოიტანეს, ჩემსა და ბოკერიას შორის პირველი, შეჯახება მაშინ მოხდა, ანუ სხდომაზე საჯაროდ ვკითხე, ამ გაუქმებით სერიოზულ უარყოფით შედეგს მივიღებთ და პოლიტიკურ პასუხისმგებლობას იღებ თუ არა-მეთქი. პასუხისმგებლობას კი ვიღებ, მაგრამ შენ ვისი სახელით გველაპარაკებიო? _ ჩამეკითხა და დასძინა, მე საქართველოს პრეზიდენტის სახელით ვსაუბრობო.
ამის შემდეგ სააკაშვილთან მივედი და დავინტერესდი, ბოკერია განცხადებებს შენი სახელით აკეთებს და ეს სიმართლეს რამდენად შეესაბამება-მეთქი. სააკაშვილმა მიპასუხა, პროექტი ბოკერიასია, მაგრამ ვეთანხმები, რადგან აფხაზეთის დეპუტაცია ძველი და დრომოჭმული კორპუსია. აფხაზეთიდან ახალი კორპუსი იმის მიხედვით უნდა იქნეს არჩეული, რასაც შენ ფიქრობო. დავთანხმდი, რადგან საუბარი გრძელვადიან პროექტსა და ორპალატიან პარლამენტზეა, მეტ წინააღმდეგობას აღარ გავწევ-მეთქი, მაგრამ ყველაფერ ამის პირობა ის იყო, რომ პარლამენტის მეორე პალატის შექმნის თაობაზე კონსტიტუციური კანონი უნდა ყოფილიყო მიღებული, თუმცა რა თქმა უნდა, მოტყუებული აღმოვჩნდი.
სხვათა შორის, მინდა, იცოდეთ, რომ ამის გამო მიხეილ სააკაშვილმა ბოდიში მომიხადა და მითხრა, ამ პერიოდში არ მოხერხდა, მაგრამ ამის გაკეთება გარკვეული დროის შემდეგ აუცილებელიაო.
სააკაშვილმა ბოდიში მეორედ მას შემდეგ მომიხადა, როცა ჩემს, გვარამიას და ბოკერიას შორის სასამართლო რეფორმაზე ძალიან დიდი სკანდალი მოხდა _ პარლამენტის სხდომაზე მოვითხოვე, რომ მართლმსაჯულების სისტემაში ფრაგმენტული კი არა, არამედ, კონცეპტუალური ცვლილებები შესულიყო.ამასთან, უნდა მოგვესმინა, მართლმსაჯულების რა კონცეფცია არსებობდა და სად რა ცვლილება გატარდებოდა. ჩემს ამ მოთხოვნას მხარი პარლამენტის მაშინდელმა თავმჯდომარემ დაუჭირა და მოსმენაც დანიშნა. მოსმენა პარლამენტის ე.წ. მცირე დარბაზში უნდა ჩატარებულიყო, მაგრამ იმის ნაცვლად, რომ ზემოხსენებული საკითხები ყოფილიყო განხილული, ბოკერია და გვარამია პირდაპირ თავს დამესხნენ, შენ რა უფლება გაქვს, ყოფილი „აღორძინების“ წევრი როგორ ბედავ, რომ სასამართლო რეფორმაზე ხმას იღებ, სასამართლო მაშინ არ გახსოვდა, როცა აბაშიძე იყოო?!
ერთი სიტყვით, საქმე იქამდე მიიყვანეს, რომ წონასწორობა ორივე მხარემ დავკარგეთ და ერთმანეთის გინებაზე გადავედით. ამიტომ, ეს მოსმენა ჩაიშალა. დარბაზი დავტოვე და წამოვედი.
ამის შემდეგ სააკაშვილმა დამიბარა და იმის გამო, რაც მოხდა, ბოდიში მომიხადა, ეს ჩემგან ნამდვილად არ მოდიოდა, აქ ბოკერიაც მყავდა, გვარამიაც, ორივე დავტუქსე, შენთანაც მოვლენ, ბოდიშს მოგიხდიან, ეს ბოდიში მიიღე და ეს კონფლიქტი ამით ამოვწუროთო.
_ ბოკერიამ და გვარამიამ ბოდიში მოგიხადეს?
_ დიახ, ბოდიში ორივემ ცალ-ცალკე მომიხადა, მაგრამ რეფორმა მაინც მათ გააგრძელეს და, საბოლოო ჯამში, როცა სააკაშვილთან საკითხი დავსვი, არჩევანი გააკეთე-მეთქი, მან მითხრა, არჩევანი გაკეთებული მაქვს, ეს ჩემი გუნდია და ვენდობიო. თუ ასეა, მაშინ კარგად იყავით-მეთქი, ვუთხარი და წამოვედი.
_ ამ დროს, ბატონო ვალერი, თქვენ საჩხერის მაჟორიტარი იყავით, არა?
_ დიახ, საჩხერის დამოუკიდებელი მაჟორიტარი ვიყავი. ამ ტიპის მაჟორიტარებს ოთხკაციანი ფრაქცია გვქონდა და ამ ფრაქციის თავმჯდომარის მოადგილე გახლდით და სწორედ ამ სტატუსით ვსაუბრობდი.
_ ბატონო ვალერი, მას შემდეგ ამდენი წელი გავიდა და, როგორ ფიქრობთ, ბოკერიას მხრიდან სასამართლოს თქვენეული რეფორმის ჩაგდება რას ემსახურებოდა? ის სასამართლოზე საკუთარი გავლენის დამყარებას ცდილობდა?
_ დიახ, სასამართლოს ბოკერია მართავდა! მან ყველა ის ადამიანი ჩამოგვიშორა, რომლებიც ვცდილობდით, რომ რეფორმა იმისთვის განხორციელებულიყო, რათა სამართალს პური ეჭამა და სამართალში პოლიტიკა არ ჩარეულიყო. ჩვენ გვინდოდა, რომ მოსამართლეების ძალიან ობიექტური კორპუსი შეგვერჩია. სხვათა შორის, მქონდა წინადადება, რომ მოსამართლეები ხალხს აერჩია _ ასე სასამართლოს ლეგიტიმაციის და, ასევე, ხელშეუხებლობის და დაცულობის მაღალი გარანტია ექნებოდა.
ამავე დროს, ჩემი კონცეფციით, მართლმსაჯულება ოთხდონიანი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ ყველაფერი ეს ბოკერიას პოლიტიკურ გეგმებსა და გემოვნებაში არ ჯდებოდა, ანუ თუ სასამართლოს კონტროლქვეშ ვერ მოაქცევდნენ, მაშინ იმ პოლიტიკას ვერ გაატარებდნენ, რასაც თვლიდნენ, რომ მართალი იყო. მერე აღმოჩნდა, რომ ეს პოლიტიკა მცდარი იყო და ახლა ამბობენ, შეცდომა იყოო, მაგრამ შეცდომა კი არა, ის გეგმა, რომლითაც ხელმძღვანელობდნენ, წინასწარ ჰქონდათ განზრახული.
_ ე. ი., ყველაფერი ის, რაც დღეს სასამართლოში და სასამართლოს გარშემო ხდება, გარკვეუწილად გიგა ბოკერიას კისერზეა, ბატონო ვალერი?
_ სასამართლოს ეს კორპუსი მთლიანად ბოკერიას შექმნილია, ანუ მაშინდელ სასამართლოზე კონტროლი ბოკერიას ჰქონდა აღებული და არ მგონია, რომელიმე მოსამართლე დღესაც ამ კონტროლის მიღმა იყოს! წინააღმდეგ შეთხვევაში, ალბათ, იმ ცოდვებს გაუხსენებენ, რომელი ცოდვების წყალობითაც, ისინი მოსამართლეები გახდნენ!
სხვათა შორის, როგორც ირკვევა, ძალიან ბევრ მოსამართლეს იურისტის დიპლომი დღემდე არ აქვს.
_ ანუ, დღეს მოსამართლეები ოპოზიციონერი ბოკერიას კონტროლის ქვეშ არიან?
_ პიროვნული კონტროლი მაინც დარჩენილი იქნება. იგივე ვალერი ცერცვაძე, რომელიც იუსტიციის საბჭოს მაშინდელი მდივანი იყო, შემდეგ სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარე გახდა, ანუ ეგ ხომ ბოკერიას გამოჩეკილი კადრია?!
_ როგორც მახსოვს, ბოკერიასთან დაპირისპირება მაშინაც გქონდათ, როცა გირგვლიანის საქმის სასამართლოში განხილვის წინ რამდენიმე კანონი შეცვალა.
_ დიახ, ასე იყო, ჯერ კომიტეტზე გამოვედი, მერე _ პარლამენტის სხდომაზე, რადგან ისინი კოდექსებს იმის გამო კი არ ცვლიდნენ, რომ ვთქვათ, დროს ვერ გაუძლეს და სახელმწიფოს მართლმსაჯულების პოლიტიკა ლიბერალური უნდა გამხდარიყო. არამედ, მათ კანონების მორგება იმაზე დაიწყეს, ვის უნდა შეხებოდა და ვის _ არა!
მაგალითად, მაშინ მამა ბასილი იყო დაჭერილი და საკითხი დავსვი, მამა ბასილის მიმართ კონკრეტულად ამ მუხლს რატომ ამძიმებთ-მეთქი. ერთი ამბავი ატეხეს, შენ პროვოკატორი ხარო.
იგივე გირგვლიანის საკითხზე ვთქვი, ამ მუხლს ნუ ამსუბუქებთ-მეთქი. მოკლედ, ყველაფერს კონკრეტული დატვირთვა ჰქონდა, ანუ ეს მუხლები კონკრეტულ პირებს ამნისტიის ნაცვლად უნდა შეხებოდათ. წარმოგიდგენიათ, კანონი ამნისტიის როლს ასრულებდა?! ამაზე, რა თქმა უნდა, ავუმხედრდი, მაგრამ ჩემი ვერ გავიტანე.
უფრო მეტიც, საპროცესო კოდექსი რომ შეცვალეს, პროკლამაცია გავაკეთე. მანამდე კი პარლამენტის თავმჯდომარეს მოხსენებითი ბარათი დავუწერე, სადაც ვეუბნებოდი, რომ ამ კოდექსის მიღება შეცდომა კი არა, პირდაპირ ქართველ ხალხზე გალაშქრება იქნებოდა. ეს მოხსენებითი ბარათი 21 გვერდზე იყო დაწერილი. ნინო ბურჯანაძემ რომ წაიკითხა, დამირეკა და მითხრა, თუ ყველაფერი, რაც აქ წერია, მართალია, მაშინ თანამდებობიდან გადავდგები და ამ კანონს არ მივაღებინებო, მაგრამ ამის შემდეგ შეკრებაზე დაგვიძახა, კითხვა ისევ ბოკერიას დაუსვა, რომელიც აჯანყდა, ვითომ ყველაფერ ამას მე სპეციალურად ვაკეთებდი. ისიც კი თქვა, ამას, ალბათ, ვინმემ დაუწერაო. ასეთ შეურაცხყოფაზე რომ გადავიდა, ვიჩხუბეთ და სხდომა ჩაიშალა.
ბოლოს, ეს ცვლილებები პარლამენტის სხდომაზე გაიტანეს და მიიღეს, თუმცა სანამ მიიღებდნენ, როგორც გითხარით, პროკლამაცია დავწერე და დეპუტატებს ის საფრთხე დავანახე, რომელიც ამ კანონის მიღებით იყო მოსალოდნელი.
„ამ კანონს ხმა არ მისცეთ, ვინაიდან ეს აქლემი თავის დროზე თქვენს კართანაც დაიჩოქებს!“ _ ამ სიტყვებით მთავრდებოდა ეს პროკლამაცია.
_ საზოგადოებას რომ გავახსენოთ, საპროცესო კოდექსის ბოკერიასეული ცვლილებები რას ითვალისწინებდა?
_ ამ კანონით უდანაშაულო ადამიანის დაჭერა შეიძლებოდა.
_ და ყველაფერი ეს გირგვლიანის თემასთან რატომ იყო კავშირში?
_ იქ სანდრო გირგვლიანი არსად ეწერა, ანუ ცვლილება კონკრეტულ მუხლებში შედიოდა: ზოგან სანქცია იზრდებოდა, ზოგან მცირდებოდა. მივხვდი, სასჯელის შემცირებას რომელ მუხლებში შესატანი ცვლილებები ითვალისწინებდა, ანუ რაღაც სხვა მოტივაცია ამოძრავებდათ და ამის წინააღმდეგ გამოვედი, ყველაფერ ამას პერსონალიებისთვის ნუ აკეთებთ. კანონს ერთადერთი დანიშნულება უნდა ჰქონდეს _ დამნაშავეებთან ბრძოლაში სამართლიანი და ეფექტური უნდა იყოს, მაგრამ ამ ცვლილებებიდან სამართლიანი და ეფექტური რომელია-მეთქი?
მოკლედ, გირგვლიანი ერთ-ერთ მუხლში ქვეცნობიერად იგრძნობოდა, თორემ სისხლის სამართლის კოდექსი საერთოდ იცვლებოდა და ამის წინააღმდეგი ვიყავი, თუმცა ეს ცვლილებები მაინც გატარდა _ პარლამენტმა მხარი არ დამიჭირა, მიუხედავად იმისა, რომ დეპუტატებს მივმართე და ვთხოვე, ეს კანონის ცვლილება ნუ გგონიათ, ეს მანიპულაციაა და ვალდებული ხართ, ამ მანიპულაციის წინააღმდეგ თქვენი პოზიცია დააფიქსიროთ-მეთქი, ყური არავინ დამიგდო და მარტო დავრჩი.
_ წეღანდელ კითხვას გავიმეორებ, ბატონო ვალერი: სასამართლო სისტემაში არსებულ აბრაკადაბრაზე პასუხისმგებლობა ბოკერიასაც ეკისრება, რომელიც დღეს „ევროპული საქართველოს“ ლიდერია, არა?
_ რა თქმა უნდა. საქართველოში მაშინდელი მართლმსაჯულების რეფორმა პერსონალურად ბოკერიასთან არის მიბმული და დაკავშირებული! ორივე კანონი, რომელიც შეიცვალა, მისი ინიციატივა იყო და სასამართლოების კომპლექტაციაც ბოკერიას კონტროლით ხდებოდა! აბა, მეტი რაღა გითხრათ?
ახლა ბოკერიაზე ამბობენ, რომ უცოდველი კრავია, ასე არ არის!
_ სხვათა შორის, პოლიტიკურ წრეებში არსებობს ვერსია, რომ ბოკერია „ოცნებასთან“ თითქოს ფარულ კავშირშია. ამაზე რა აზრის ხართ?
_ ეს კითხვა საჯაროდ ჯერ კიდევ 2013 წელს დავსვი, ანუ ერთ-ერთი გამოსვლის დროს ბიძინა ივანიშვილმა განაცხადა, უშიშროების საბჭოს 40 მილიონი აქვს გაფლანგულიო, მაგრამ ბოკერიას გარდა ყველა დაიჭირეს და მაშინ ვიკითხე, რა ხდება, ბოკერია პასუხისგებაში რატომ არ მიეცა, როცა გაცხადდა, რომ 40 მილიონი აქვს გაფლანგული-მეთქი? ამ კითხვას წაუყრუეს და არავინ მიპასუხა. ეს კი იმას ნიშნავდა, რომ ბოკერიაზე ივანიშვილის გარკვეული წყალობა გავრცელდა. სიმართლე გითხრათ, არ მესმის, ბოკერიზე ივანიშვილის წყალობა რატომ უნდა გავრცელებულიყო, თუ პოლიტიკური გარიგება არ მოხდა?
_ ყველაფერ აქდან გამომდინარე, ხომ არ ფიქრობთ, რომ ივანიშვილი ხელისუფლებას სწორედ ბოკერიას პოლიტიკურ გუნდს გადააბარებს?
_ მე ერთი რამ ვიცი: ამერიკელები ფარულ სამუშაოს ასრულებენ, რათა ივანიშვილი დაარწმუნონ, რომ მისი ხელისუფლებაში დარჩენა შეუძლებელია და პოლიტიკური მემკვიდრეობის შეცვლაა საჭირო, მაგრამ ივანიშვილი საკითხს ასე აყენებს, ჩემი წასვლის შემდეგ, სააკაშვილი მობრუნდება, რასაც არ დავუშვებო.
_ ამაზე ამერიკელები ივანიშვილს რას პასუხობენ?
_ მათი პასუხია, რომ საქართველოში ანგარიშსწორებები არ იქნება,მაგრამ მთავარი ხალხია. აქედან გამომდინარე, ივანიშვილი ამერიკელებს ქვეტექსტით ეუბნება, ოღონდ სააკაშვილი არა და სხვა ნებისმიერიო. ეს „სხვა ნებისმიერი“ კი ან „პატრიოტთა ალიანსია“, ან ბოკერიას ჯგუფი. ამერიკელებისთვის „პატრიოტთა ალიანსი“ მიუღებელია და ბოკერიაღა რჩება.
_ ამერიკელებისთვის, თქვენი ინფორმაციით, სააკაშვილიც მიუღებელია?
_ სააკაშვილს, ალბათ, სხვა ფუნქციას მოუძებნიან.
_ ანუ?
_ შეიძლება, დროებით უკრაინაში ჩატოვონ.
_ ხელისუფლების ბოკერიასთვის გადაბარებას საზოგადოება მიიღებს?
_ ეს არჩევანი საზოგადოებამ თავად უნდა გააკეთოს და თუ ხალხი ასეთ არჩევანს გააკეთებს, რა უნდა ვქნათ?
_ არჩევნები გასაგებია, მაგრამ ხომ ვიცით, რომ არჩევნები მარტო ხალხზე არ არის დამოკიდებული.
_ დიახ, მაგრამ თუ დანარჩენმა ოპოზიციურმა სპექტრმა დაიძინა, ეს ასე მოხდება, მაგრამ თუ გააქტიურდა, მაშინ პროცესები სხვანაირად განვითარდება.
ისე, მგონია, რომ ან ახალი პოლიტიკური პარტიები შეიქმნება, ან პარტიები რაღაც ახალ ფორმატში გაერთიანდებიან და ახალი მოწოდებებით გამოვლენ. ეს ქვეყანას საშუალებას მისცემს, რომ პოლიტიკური პროცესები უფრო მობილიზებული გახადოს!
_ სხვათა შორის, ვრცელდება ინფორმაცია, რომ ივანიშვილი თითქოს ვადამდელ არჩევნებზე დასთანხმდა და საპარლამენტო არჩევნები 2020-ში კი არა, არამედ, წელს გაიმართება
_ ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნები ივანიშვილს აწყობს და ვის უნდა დასთანხმებოდა? დღევანდელი მონაცემებით მთავარი ოპონენტები „ქართული ოცნება“ და „ნაციონალური მოძრაობა“ არიან. ამიტომ, ვადამდელი არჩევნებით „ოცნება“ ხელისუფლებაში ყოფნას გაიგრძელებს
ისე, ვადამდელი არჩევნები შეიძლება, „ნაციონალურ მოძრაობასაც“ აწყობს, მაგრამ ეს ქართველ ხალხს არ აწყობს!

გიორგი აბაშიძე

 

დატოვეთ კომენტარი